|
Reisverslag Gambia
THE GAMBIA 2000
|
BANJUL 
BANJUL
|
Op 4 september 2000 vertrekken Sergio en Loes naar Gambia voor een last-minute reis.
Snel vaccinaties gehaald bij de GGD tegen Gele Koorts,HepatitisA en DTP en een serie
antimalaria-tabletten.Voordat we in Banjul aankomen,worden we in het vliegtuig nog even
gesprayed tegen ongedierte.Na de landing in Banjul worden we overvallen door de enor-
me warmte. Snel visum inleveren, paspoort laten stempelen en even geld wisselen. Dan
pijlsnel de koffers ophalen en langs de douane.Kruiers doen erg hun best om de bagage
sneller dan het geluid naar de bus te brengen.
Chaos troef op de luchthaven vanwege de vele Hustlers en Bustlers. Het lijkt wel of ieder
een alles van je wil weten, je overal naar toe wil brengen en graag je geld in Dalasi's wil
omwisselen. De bus brengt ons in het pikkedonker naar ons hotel in Kololi. Daar worden
we door enthousiast personeel opgewacht.De eerste indruk van Hotel Holiday Beach is
positief: Lekker rustig, mooie tuin,f link zwembad, redelijke en zeer schone kamers met
leuk terras en aardig personeel.
De eerste dag krijgen we wat informatie over het toeristendom in Gambia.Je moet 3 liter
water per dag drinken,Dalasi"s niet op straat wisselen en je vriendelijk,doch duidelijk de
bustlers van het lijf zien te houden.Afdingen is normaal in Afrika,dus dat wordt de nieuwe
sport.Bij het welkomstdiner 's avonds krijgen we gezang en dans van mensen uit een na-
burig dorp.Opvallend donker is het wel in Gambia. Er is nauwelijks tot geen straatverlich-
ting. De meeste wegen zijn van verhard zand, met veel kuilen en uitgesleten sporen.
Een geplande trip naar Senegal kan dan ook niet met een bus gedaan, maar moet met
een jeep of legerauto. Wij gaan met een legerauto.Boven in de laadbak zijn een 20 -tal
zitplaatsen gemaakt. Het uitzicht vanaf de truck is prima, hoewel de vering te wensen
overlaat. We rijden door een groen landschap op rode zandwegen.Overal stormen de
kinderen van het erf om naar ons te zwaaien of om pennen te vragen.We passeren rijst
velden, waar vrouwen aan het werk zijn.( mannen zie je onderweg alleen maar slapend
onder bomen). Opvallend zijn ook de felrood gekleurde bishop of cardinal- birds,die
doodstil op vooral kale struiken zitten. Het stikt ook van de termietenheuvels,die bijna in
heel Gambia te zien zijn.Bij de grens worden we als bezienswaardigheid beschouwd.
Iedereen komt even kijken.In Senegal gekomen zien we dat kinderen niet van het erf
af mogen om ons te begroeten.We passeren houtskoolheuvels .Dan de stank van een
vissersdorp,waar vis gerookt en gedroogd wordt om langer bewaard te kunnen worden.
Via een smal weggetje komen we bij een prachtig gelegen hotel met aan een kant de
Atlantische Oceaan en aan de andere kant mangrovebossen.Met een bootje gaan we
verder de mangrove bossen in. Onderweg zien we heel veel verschillende soorten
vogels (o.a. de purperreiger)en vissen in het water.Kafountine is een klein dorp op een
eiland waar we aanmeren.De plaatselijke gemeenschap bestaat uit een familie met 4
grote hutten, een grote open ruimte met een schaduwgevende boom in het midden en
wat landerijen er om heen. De vele kinderen begroeten ons vriendelijk; het valt op dat
ze niet bedelen.Er hangt een mandje in de boom waarin giften gedaan kunnen worden.
Het animistisch geloof wordt hier nog aangehangen.Er is een magische boom met bot-
jes te bewonderen temidden van een wietplantage.De dorpsoudste is 72 en nog nooit
van het eiland afgeweest.Men leeft er van vis, rijst, vruchten en kip. De kinderen krijgen
iedere dag wietthee om te voorkomen dat ze darmklachten krijgen.Per boot gaan weer
terug naar het hotel om te lunchen. Pelikanen komen een hapje mee-eten. Er breekt
een tropische regenbui los, zeg maar een regengordijn valt. Dan via de smokkelroute
terug naar Gambia. Regen en een open truck zorgen er voor dat iedereen doorweekt
terugkomt, maar de tocht was leuk.
Een volgende trip met Gambia-Tours naar Katchichally, Bakau, Serrekunda en Banjul.
Een rondrit in een klein busje langs de heilige krokodillen-poel.Daar liggen een stel
krokodillen "gehypnotiseerd" ,die magische krachten hebben. Het water uit de kroko-
dillenpoel drinken zou je kunnen doen genezen van allerlei kwalen, je vruchtbaarheid
vergroten enzo. De plek is prachtig.In de straten erom heen staan lemen huizen met
golfplaten daken. De wegen zijn van zand en er loopt een open riool langs de kanten.
Er zijn veel kleine winkeltjes. Op 't moment dat de bus stil staat komen overal kinderen
vandaan meest op blote voeten. Ze willen graag pennen, voetballen, schoolschoenen
van ons hebben.
Op weg naar de batikfabriek in Serrekunda rijden we langs een albino, deze man zou
zo uit de bijbel kunnen komen.Sommige bomen onderweg zijn enorm oud,gezien hun
brede stam.De batikfabriek lijkt niet op een fabriek,maar is een grote open ruimte waar
in veel produkten voor de verkoop zijn opgehangen.Er wordt een batik-demonstratie
gegeven.
Van Gambia-blauw schaf ik een gewaad aan. De eerste keer dat ik het draag, wordt ik
er tamelijk blauw van. Er is ook een klein marktje met houtsnijwerk,goed om afdingen
te oefenen. We kopen een masker en wat mini-olifantjes van hout.Dan weer de bus in
en rijden naar de markt in Banjul.Een gigantisch groot complex waar we omringd door
lijfwachten een beperkt deel mogen bezoeken.Het is er vies en het stinkt, maar de
marktlui zijn reuze-vriendelijk en hartelijk. Gedroogde vissen liggen op kranten op de
zanderige bodem en als je niet oppast stap je er op. Mijn cash is op en samen met de
tour-guide gaan we een pin-automaat zoeken per lokale taxi.Gelukkig heb ik een Visa
card en kan pinnen,want met een Postbankcard lukt het nergens. Onderweg zie ik al
maar mensen die mij aankijken en hun wijsvinger langs hun neus halen.Dat blijken dan
de geld-wisselaars te zijn. Terug op de markt koop ik nog snel een gewaad met goud
geborduurd en ik heb er een zwarte vriendin bij!. Dan is het tijd om naar een museum
te gaan. Het museum is piepklein maar fijn.Het geeft een beeld van de geschiedenis
van Afrika en de Afrikanen,maar je mag nergens aanzitten.Tot slot beklimmen we Arch
22 en hebben een prima overzicht over de stad en de"Gouden Generaal met kind" op
het plein ervoor.In Banjul hebben de gebouwen meerdere etages, zijn van steen en lij-
ken modern. Dit in tegenstelling tot de lemen huizen met golfplaten daken, zonder ver
diepingen in de andere steden. Na deze leerzame dag gaan we weer naar Kololi .
Een trip naar George-town diep The Gambia in lijkt ons ook wel wat. Per bus rijden we
eerst langs de eerder bezochte plaatsen. We rijden over een lange brug en zien heel
veel dode mangroven.Een luguber gezicht!
Als we langs een dorp van drie huizen rijden zien we een radiostation. Urenlang onge
veer als aanzicht een savannenachtig landschap met weinig variatie. Deze tocht lijkt
saai. Er wordt ook weinig door de gids verteld. Uit de bus gaan we in een bootje naar
ons hotel aan de rivier.Een gigantische hoeveelheid kinderen staat bij de boot in de
bedelhouding. Pen,PEN!!!!!!!!!!! Na het inchecken snel eten en dan met de boot naar
de bus en op weg naar Stonehedge-achtige stenen. Als bijen zwermen de bedelende
kinderen tussen boot en bus. We krijgen hele wensenlijstjes en series adressen.De
hele weg lopen er steeds kinderen naar de bus om hun hand op te houden.De tocht
wordt er niet leuker op als twee sukkels snoep uit de rijdende bus gooien en er bijna
een kind onder de wielen komt. De magische stenen midden in de pindastruiken zijn
fascinerend, zo-ook de expositieruimte erbij.Met een minuut speling zijn we op tijd bij
het pontje dat ons weer in de richting van ons hotel brengt.(Eigenlijk meer een hutten-
complex, zonder electriciteit ) Het is een leuk complex.Elk bed is van een klamboe
voorzien, een douche en een kraan.Een olielamp verlicht de hut. We gaan bbq-en en
krijgen daarna een dans- en muziekoptreden van locals.Het is 's avonds pikkedonker.
Als we naar bed willen gaan breekt 'n tropische regenbui los en onweer. Heel typisch
zijn de lichtflitsen, die lopen horizontaal.Dat heb ik nog nooit gezien, dus blijf ik daar
wel een uur naar kijken.De volgende dag bezichtigen we Georgetown, de historische
slavenkelder en de markt. De kinderen volgen ons heel opdringerig. Ik maak kontakt
met 'n jongen van 12 jaar, die graag schoolschoenen van mij wil hebben.We hebben
een leuk gesprek en hij houdt de anderen bij mij weg. De schoenen kopen we gauw
stiekum,zodat de anderen het niet merken.
Per boot gaan we een stuk de rivier afvaren. Onderweg zien we veel wevervogels,
reigers en andere niet gedetermineerde vogels en ook heel in de verte 2 nijlpaarden.
Aan boord wordt gegeten, er is een lokale kokkin aan boord.De tocht is ook weinig af-
wisselend, mangroven, mangroven, mangroven. Per bus gaat het verder. Onderweg
doen we een traditioneel Afrikaans dorp aan. Donkere lemen hutten, met rieten daken.
Een schaduwboom met van takken een rustbank voor de hele familie. Om het dorp
couscous-, mais- en rijst-velden. Dit maakt wel indruk.
De verdere belevenissen in The Gambia som ik kort op.De mensen zijn over het alge
meen erg aardig. Het eten bestaat vaak uit vele kleine hapjes vis of vlees en is zeer
smakelijk.Markthandelaren,hustlers en bustlers zijn erg vasthoudend in hun kontakten.
Leuk was het om te zien dat een hele school tonijn op het strand gedropped werd.
10 keer per jaar lukt het de vissers zo'n school binnen te brengen. De locals mogen
gratis een vis komen halen. Touristen en hotels mogen voor 5 dalasis een vis kopen.
Gambia is ons goed bevallen.Wij gaan zeker nogmaals naar The Gambia!!!!!
|