Reisverslag Venezuela
Porlamar La Restinga
Tijdens de zomervakantie van 1998 en 1999 zijn we met Q-international naar Isla Margarita ge
weest. Beide keren hadden we een Last-Minute reis met all-in hotel aan de Playa el Água.Het
strand is daar schoon, redelijk rustig met woeste golven. Prima dus voor strandgenieters zo-
als wij. Hotel Golden Paradise, was niet zo groot, maar leuk aangelegd. We hadden daar een
grote kamer met airco en een zwembad. Op 50 meter lag het strand. De cocktails waren heer
lijk en hoorden bij de all-in prijs.
Het eten was gebaseerd op de Venezuelaanse keuken,aangevuld met Europese hapjes. Het
andere hotel Brisas was heel groot en luxe met qua kwaliteit en kwantiteit wat mindere maal
tijden. De cocktails werden hier minder vaak geschonken. In dit hotel was een animatieteam
aanwezig om de gasten bezig te houden. Het tuincomplex van hotel Brisas werd heel goed
onderhouden en was een lust voor het oog. Op honderd meter lag het strand.Naast de relax
dagen op het strand met rusten , bakken en baden hebben we verschillende trips gemaakt
op en om Isla Margarita en naar het vaste land van Venezuela. 
Playa el Agua Hoteltuin Brisas Playa el Agua Leguaan
We zijn gestart met een soort rondleiding per bus over het eiland.Isla Margarita is gedeeltelijk
bergachtig,heeft in het middelste deel een lagune met mangroven en aan de andere kant van
het eiland een soort woestijn. De grootste stad is Porlamar, waar veel toeristen klitten. Vooral
de stappers en discogangers hangen graag in Porlamar rond. Het toerisme is duidelijk in op
mars en ze bouwen als gekken nieuwe hotels erbij.Het mooiste strand ligt bij Playa Aqua; het
zeewater zwelgt er ieder jaar 5 mensen op.
Als je op het strand verblijft komt er als het ware een hele markt langs lopen. Van alles en nog
wat kun je er kopen (zonnebrand /zonnebrillen /slippers /handdoeken / T-shirts /cocosnoten /
fruit / ijs / frisdrank / horloges / kettinkjes enz.enz.) Isla Margarita stikt van de kleine strandjes,
die je soms alleen maar vanaf een boot kunt bereiken. De originele bewoners zijn over het
algemeen arm en mogen voor een honger- loontje in de toeristenindustrie werken.
Veel buitenlanders hebben de touwtjes in handen genomen en profiteren in grote mate van
het toerisme. Op het eiland rijden heel veel auto's rond die in Nederland al te slecht voor de
sloop zouden worden verklaard. Als je met een taxi gaat, moet je soms de deur blijven vast
houden, anders valt die eruit. Vaak hangt er dan wel een sticker in de taxi met daarop dat
God met je is. Er zijn veel zwerfhonden op het eiland die mishandeld worden en vaak slacht
offer zijn van het verkeer. Aan aktiviteiten kun je op Isla Margarita het volgende ondernemen
naast relaxen(zon en zee):bergbeklim men; op safari in het woestijngedeelte; per boot gaan
snorkelen of duiken; rondrit over het eiland maken, mangrove-tocht maken ; zeilen; surfen;
winkelen of uitgaan in Porlamar.
snorkelen eiland-tour hiking Golden Paradise prive strandje
Een tocht naar de mangroven ging eerst per bus langs 'n goed ingericht maritiem museum.
Je kon daar zien welke dieren er in en om Isla Margarita voorkomen. Een grote verzameling
koralen,schelpen en opgezette beesten waren interessant om te zien. Er waren ook aquaria
met fel geel gekleurde zeepaardjes en felrode zeesterren. Verder skeletten en opgezette
vogels en vissen.Daarna gingen we nog even langs een haven-plaatsje en toen richting man
groven in het natuurgebied La Restinga. Per lancia gingen we door echte mangrovebossen,
via soms hele smalle waterwegen naar het strand. Het stikte van de vogels in dit gebied.
Sommige waterwegen droegen een naambordje. Onderweg zagen we ook een wrak liggen.
Bij het strand stikte het van de markttentjes.We kregen verse oesters te eten en mochten 'n
soep van allerlei schelp -dieren proeven. Ook was er nog tijd om even te zwemmen of langs
het strand te lopen. Veel dieren uit het museum hebben we onderweg in het echt gezien.
Een leuke tocht!
rode zeesterren mangroven maritiem museum koraal
Een sunsetsnorkling tocht was 'n tocht per boot naar een eiland, waar een prachtig koraalrif
kon worden bekeken.De tocht had nogal wat voeten in aarde,omdat we niet op de deelnemer-
lijst stonden, dus officieel niet meekonden. Een busje kwam de deelnemers bij de hotels op
halen en we zijn toch maar ingestapt.In de haven werden we ontvangen door de kapitein en
moesten onze paspoorten geven. Hoewel we verwachten elk ogenblik teruggestuurd te
kunnen worden, zijn we toch in de eerste rubberboot gestapt , die ons naar de toerboot
bracht. Met kloppend hart hebben we op de afvaart gewacht en gelukkig konden we aan
boord blijven. Een rare start voor een leuke tocht. Het zeewater rondom Isla Margarita is
mooi blauw en erg helder. Af en toe zie je vliegende vissen of dolfijnen langs zwemmen.In de
verte zie je ook je hotel aan de kust liggen.Aan boord kun je net zoveel drinken krijgen als je
wil.Na een paar uur varen kom je bij het eiland met het koraalrif. Iedereen kreeg een masker
en flippers om te kunnen snorkelen. Er waren best veel verschillende soorten koraal en hele
mooie bont gekleurde vissen te zien. Sergio kon het niet l aten om een serie oesters op te
duiken en te verslinden.Ondertussen werd op het eiland een bbq-maaltijd voorbereid en op
enorme borden uitgedeeld. Daarna ging het per boot naar een paar baaien waar ook gesnor
keld en gezwommen kon worden. Op de terug -vaart moest iedereen minstens een oester
eten, hetgeen voor sommige mensen een kwelling was.
Wij hebben er lekker van zitten smikkelen. Op de terugreis was er ook tropical punch (vers
tropisch fruit met rum)en die smaakte ook naar veel en nog meer.Nog even zwemmen in een
baai met 'n klein prive-strand op Isla Margarita en deze fijne dag liep naar het einde. Vlak bij
de haven konden we nog genieten van een prachtige zonsondergang.
zonsondergang snorkelen koraalrif de zee
Vaste land van Venezuela
De allerleukste excursie was een rondreis op het vasteland van Venezuela.Met een piepklein
vliegtuigje vlogen we van Porlamar naar het vaste land. Daar stond een mini-busje klaar om
ons te transporteren. Lekkere salsa muziek aan en dan op weg. Onderweg op visite bij een
vrouw die casavebrood aan het bakken was en ons de uitleg daarvan gaf. Langs een huis
gereden wat ik herkende van een schilderij, een vreemde gewaarwording. Bij een nationaal
natuurpark werden we opgewacht door Indianen-kinderen, die ons de hand gaven en ons
steeds de weg wezen door een riviertje, dat we wel 6 maal moesten oversteken.
de jungletocht
In het begin probeerde je met droge voeten over te komen door op stenen te gaan staan.
Later bleken natte voeten onvermijdelijk, op het laatst stond ik tot mijn nek toe in het water.
Het was een fantastische wandeling door een natuurgebied met enorme woudreuzen, wilde
koffiestruiken, langs prachtige bloemen en veel vogels en vlinders. Sergio dronk een duister
Indianendrankje, waarna hij de terugweg aflegde door helemaal in het riviertje naar beneden
te lopen.Na het afscheid van de Indianen reden we naar Maturin voor een koffiestop.Heerlijke
verse koffie in een stad die je doet terugdenken aan de 50-ger jaren. Er reden veel oude Ame-
rikaanse bakbeesten rond.
Daarna verder om een bezoek te brengen aan de Cueva del Guacharo,vogelgrotten met heel
typische vogels.Vreselijk lelijk van uiterlijk! Ze leven in het donker en navigeren met een soort
radarsysteem. In de nacht vliegen ze uit om zaden te verzamelen. Met twee gidsen met lamp
gingen we de druipsteengrotten in. Het was glad en glibberig , het stonk. Je kon nauwelijks
wat zien en het was er erg warm. Soms kon je 'n vogellijk zien bij lamplicht en ook kon je een
pit op je hoofd krijgen van overvliegende Guacharos.
Guacharo jungle casave-brood brood-fabriek
Halverwege wilde ik liever terug,maar dat mocht niet in mijn eentje.Ik kreeg 'n privegids mee,
die me letterlijk en figuurlijk ondersteunde bij het weer naar buiten glibberen. De liefhebbers
konden daarna nog even klimmen om een waterval te bekijken. Onderweg weer even koffie
gedronken in een rustig plaatsje,waar je gebak op straat kon eten.Het gebak stond uitgestald
in de achterbak van een auto en gezien de drukte had het geen tijd te bederven. We passeer
den een prachtig meer, waar we na veel turen brilkaaimannen in zagen zwemmen. De weg
berm stond vol kruidje-roer-me-niet. Overnachten deden we in eenvoudige kamers op een
koffieplantage. We werden onthaald op allerlei verse produkten van de boerderij. Iedereen
mocht ook paardrijden. Dat was een leuk gezicht,omdat de paarden vaak onder bomen door
liepen en de berijders dan in de problemen kwamen en in een boom bleven hangen.
Guacharos-grotten gebak meer hacienda
De volgende dag vroeg op weg naar de Orinocodelta.Een lange rit die begon in het bergland
schap en vervolgens urenlang over de hoogvlakte.Onderweg waren veel vogels te zien,voor
al grote roofvogels en witte reigers. Onderweg ook het buitenverblijf van de president met
veel bewaking er om heen.Bij San Jose de Buja gingen we aan boord van een lancia. Voor-
dat dat mogelijk was werden we omringd door bedelende indiaantjes.We hadden grote balen
sinasappelen voor ze meegenomen en voor de te bezoeken families nog wat andere soorten
fruit. Ongelooflijk om te zien hoe er om de sinasappelen door de kinderen werd gevochten.Ze
gingen ons ook achterna in kleine boomstamkano's. Na twee uur varen door de mangrove-
bossen en her en der wat fruit uitdelende aan bewoners, kwamen we bij een huis op palen
waar we aan wal gingen. De Warao-Indianen toonden hun bezittingen, nagenoeg niets. Er
woonden ongeveer 20 Indianen bijelkaar, waaronderveel kinderen. Het meeste voedsel groei
de rondom hun huis en als aanvulling aten ze ook nog vis uit de rivier. Als toerist kon je daar
verschillende souvenirs kopen (mandjes, beeldjes, houtsnijwerk, enz.)
Orinocodelta Warao-Indianen
Na het bezoek aan de Indianen gingen we op Piranha's vissen met een touwtje aan een stok
met daaraan een haak en een stukje vlees.Na wat meppen met de stok op het water;de haak
wat op en neer laten gaan, zouden ze moeten bijten .Dat lukte niet bij iedereen, maar pret
hadden we wel.
Tot overmaat van ramp begon het te stortregenen en werd het vissen gestaakt.Snel terug nu
gevaren naar SanJose en de bus weer in.Urenlang rijden in de regen over modderige wegen
naar de oudste stad van het continent: Cumana. Vandaar uit in het donker met een lijnvlucht
naar Porlamar terug gevlogen.Wel eng in het pikkedonker,vrij laag over de bergen.Onderweg
zagen we de vlammen van de oliekraak-installaties. Moe terug naar het hotel, maar wel vol in
drukken van de tocht over het vaste land van Venezuela, een echte aanrader.
Orinocodelta Warao-Indianen Piranha's Visvangst
Voor meer informatie over Isla Margerita en het vasteland van Venezuela zie mijn foto-album
MSN photo-album en de verschillende links.
Venezuela-feiten http://www.cia.gov/cia/publications/factbook/geos/ve.html 
