  |
 |
  |
Brazilie is het grootste land van Z.- Amerika. De landstaal is Portugees en dit is te verklaren vanuit het koloniale
tijdperk waarin de Portugezen Brazilie overheersten.De oorspronkelijke bewoners waren Indianen.Nu is het een
mix van Indianen, Europeanen en Afrikanen.Het totaal aantal inwoners was in 2005 ongeveer 187 miljoen. In het
Zuiden leven 3 miljoen mensen van Japanse afkomst.75% van de bevolking is Katholiek, op de 2de plaats staat
het Protestantisme. Er leven nu nog ongeveer 150.000 Indianen stammen, m.n. in het Amazonegebied.
REISVERSLAG:
   FAMILIE FORTALEZA
Mei 2005 vloog ik via Lissabon met TAP naar Brazilie, namelijk naar Fortaleza in de provincie Ceara.
Op de luchthaven van Fortaleza pikte de douane mijn Edammerkaas in,die ik aan de familie van mijn schoon
dochter had willen schenken. Ook bleek de bagage van Marcia spoorloos. Geen leuke start dus. We werden
opgehaald per taxi en moesten nog wel een uurtje rijden om in Fortaleza te komen.
We reden eerst naar het huis van Marcia's familie en konden daar even bekomen van de reis. De ontvangst
was heel hartelijk. Daarna gingen we naar ons hotel. Ik had een mooi groot appartement. Jammergenoeg
moest ik daar na 2 dagen uit, vanwege een gaslucht. Mijn nieuwe kamer was somber en deprimeerde me
gelijk.Ik ging daarom verhuizen naar de Holliday Inn aan de boulevard.Vanuit mijn raam kon ik het strand en
de kust lijn overzien. Fortaleza is een grote moderne stad, gelegen aan zee. Bij de boulevard is het zwem-
water ver vuild, maar iets verder vind je er prachtige, rustige, witte zandstranden en azuurblauw zeewater.
   FORTALEZA BOULEVARD TOEGANG KAPPER FORTALEZA BOULEVARD
In mei is het hier regentijd, je kunt dan overvallen worden door grote plensbuien. De temperatuur is
hoog en dat is even wennen. Hotels en winkels hebben airco.De meeste mensen gebruiken thuis ven
tilatoren.In Fortaleza vind je superluxe winkelcentra, markten, winkeltjes en heel veel restauranten.
's Morgens zie je joggers op de boulevard. Er zijn veel pinautomaten, het veiligste is om geld te pinnen
bij een van de vele banken. De huizen zijn beveiligd met tralies voor ramen en deuren. In verhouding
zijn de prijzen in Brazilie laag. Ik besluit daar naar de kapper te gaan en mijn haar te laten knippen en
verven. Het is gebruikelijk dat je bij de kapper gelijk een manicure neemt. (dat is aan mij niet besteed!)
Gedurende de eerste week moet er door Marcia en Milo worden gewerkt. We rijden dagelijks per taxi
naar de universiteit Farias Brito. Deze week worden de contracten tussen de HES uit Amsterdam en
Farias Brito uit Fortaleza bekrachtigd, zodat studenten en docenten over en weer aan de slag kunnen.
Marcia is in de weer met de PR-kant (interviews op radio en tv) en Milo bereidt zich voor op twee gast-
colleges.
   RADIO BILLBOARDS GASTCOLLEGE
Ik maak kennis met de bobo's van de faculteit. De Diretor Superintendente da Organização Educacional
Farias Brito is Prof.Tales de Sá Cavalcante.Hij is een sympathieke man.Behalve de faculteit zijn er nog
meer prive-scholen onder zijn hoede. Je kunt niet zomaar de school in, alleen met toestemming kom je
langs de beveili ging. Op de scholen zitten voornamelijk leerlingen van gegoede ouders. Zelf heeft Caval
cante een bodyguard. De faculteit van Farias Brito is een groot gebouw, met moderne lokalen.
Er is een lokaal waar de hele muur internet is.De aula is voorzien van de nieuwste snufjes. Milo kan zijn
college in 't Engels geven en dat wordt dan simultaan in het Portugees vertaald.Grappig om 2 colleges
van Milo in het Engels te volgen in Brazilie!
   OPKNAPBEURT LUNCHEN RADIOZENDMAST
Tijdens deze week lunchen we steeds in restaurantjes. Het eten is er voortreffelijk en alles voor een
prikkie. Later in de week komen ook de directeur van de HES, J.P., en nog een gastdocent naar Fortale-
za. Zij krijgen ook een opknapbeurt bij de kapper / manicure.
De officiele bekrachtiging van het samenwerkingscontract start met een muzikaal onthaal, daarna de drie
presentaties namens de HES en een toespraak door Cavalcante.Ik vond het wel leuk bij deze historische
gebeur tenis aanwezig te mogen zijn. Zie ook de website van Farias Brito: www.ffb.edu.br/
Na deze drukke week gingen we een aantal uitstapjes maken. ZaZa was daarbij steeds onze vaste taxi-
chauffeur. (ZAZA)
   COLLEGEZAAL OFFICIELE AFSLUITING MILO EN ZAZA
Het eerste uitstapje ging naar de Ceara-rivier (Barra de Ceara), samen met de zusjes van Marcia en haar
moeder. Er werd mij op het hart gedrukt geen handtasje mee te nemen, omdat we naar een plek gingen
waar je de kans liep beroofd te worden. We zouden per boot op bezoek gaan bij de Indianen. Omdat de
familie niet kon zwemmen kregen ze reddingsvesten om. We gingen een heel stuk stroomopwaarts.
In het begin zag je een haventje met verschillende boten en een scheepswerf,later lage mangrovenbosjes.
Aan de kanten van de rivier zag je mensen vissen met lijntjes.
   CEARA RIVIER
Het is heel relaxed zo de rivier op te varen. Op een gegeven moment gaan we een zijriviertje in. Het ziet
er tamelijk onbevaarbaar uit. Hier blijkt de plek te zijn waar de Indianen ons zouden komen ophalen om
ons mee te nemen naar hun nederzetting. De boot wordt aangelegd. Aan de kant krioelt het van de rode
krabben, niet echt uitnodigend om hier van boord te gaan. Na 10 minuten wachten is er nog geen Indiaan
te zien. Blijkbaar hadden ze die dag al genoeg toeristen gezien.Teleurgesteld varen we terug. De boot-
tocht op zich was leuk. Na de boottocht wilden we een waterpretpark bezoeken. Het was nogal moeilijk
te vinden. Toen we het vonden bleek het gesloten te zijn. Dan maar naar het strand. Het begon echter te
gieten en dus ging dat ook niet door. Voordat we naar huis gingen, gingen we nog met zijn allen uit eten.
   VISSEN MANGROVEN SCHEEPSWERF
Een volgende dag gingen we naar het strand van Icaraj. Om er te komen moet je ter plekke wel bekend
zijn,anders vind je dit strand niet. Een prachtig wit rustig strand en schoon blauw water. Het ziet eruit
als in eensprookje.Bij het strand staat een restaurant, waar je verse vis kunt eten, geserveerd met de
traditionele rijst en bonen. Voor het thuisfront hebben we dit op de foto gezet en lekker opgesmikkeld.
   JCARAJ
Een volgende trip was naar Aquiraz,de geboorteplaats van Marcia. Eerst gingen we langs haar Peetoom.
Vroeger was hij burgemeester van Aquiraz. Nu is hij gepensioneerd en leeft in een villa met zwembad en
een groot terrein met veel dieren en planten. In principe kan hij zich zo helemaal bedruipen. We werden
hartelijk ontvangen en onthaald op een maaltijd. Daarna gingen we naar het huis van een oom.
Ook hier weer veel hartelijkheid. Het stadje zelf ziet er heel stilletjes uit. Om er iets meer van t e weten
te komen brengen we vervolgens een bezoek aan het museum van Aquiraz.
   AQUIRAZ
Vanwege mijn interesse voor scholen gaan we daarna op bezoek bij een basisschool in Aquiraz.Ook
hier veel hekwerk, maar daarachter ligt een prima schoolgebouw met lichte lokalen en een goed ver
zorgde tuin. Het is een particuliere school. De kinderen lopen in uniform. Zij showen trots de door hen
gemaakte maquettes.
Later bezoeken we een openbare school.Daar zitten veel kinderen in een klas, en zijn maar weinig
materialen aanwezig. Op deze openbare school werkt de moeder van Marcia.
   AQUIRAZ PARTICULIER ONDERWIJS
Na al deze bezoeken rijden we langs de duinen terug naar Fortaleza. Deze duinen zien er net zo uit
als de duinen in Nederland. Ik maak op eigen initiatief een trip per minibus langs de bezienswaardig
heden van Fortaleza, De vismarkt, de centralemarkt, de pier, de boulevard en het uitkijkpunt over de
stad. Samen met Marcia en Milo zie ik ook een aantal winkelcentra van binnen.
Een van de laatste tochtjes gaat naar Praihna met een schitterend strand met dito zeewater. Eerst
gaan we op het pleintje op zoek naar souvenirs. Er wordt hier nog gekantklost .Typisch voor Ceara.
Ook verkopen ze er flesjes gevuld met gekleurd zand met een tekst naar wens erin.Met een naald
worden de letters er ingebracht,een secuur werkje. We bestellen een paar en blijven kijken hoe de
verkoper de gevraagde letters inbrengt.Daarna gaan we zwemmen Iedereen probeert de auto bij zijn
strandtent te laten parkeren, maar Marcia weet precies waar we moeten zijn.
   SOUVENIRS PRAIHNA VISETEN
En zo genieten we de rest van de dag van het strand, de zee, de zon en een lekkere gebakken vis.
We zijn zowat de enige strandgasten. Het lijkt een sprookje, maar het is echt waar! De vakantie zit
er zo goed als op. We rijden terug naar Fortaleza en nemen van alle kennissen afscheid. Nog een
keer uit eten en ijs eten en dan zit het erop. Per taxi worden we naar de luchthaven gebracht.
De oom uit Aquiraz komt ons met zijn hele gezin uitzwaaien. Het eind van een geslaagde vakantie.
  FORTALEZA
Meer info:
|
||