NIEUWSBRIEF

NIEUWSBRIEF                                                                                          OKTOBER 2006

Augustus  2006  ben ik met de directeur van het schooltje in Santa Maria de Jesus gaan praten over de besteding van de gelden van Ad50 (670 Euro) en aanvullende giften (330 euro), samen  1000 Euro. Hieronder volgt mijn verslag..    

     
 2005

Eerst even terug naar 2005 toen ik voor het eerst  een bezoek bracht aan 't schooltje in Santa Maria de Jesus. Net drie maanden opgestart, mankeerde er nog veel aan de basisbenodigheden voor het onderwijs, de inventaris en het gebouw zelf,  m.n. verlichting en sanitair.De directeur Julio nam de huur voor zijn rekening en er werkten  twee vaste betaalde leerkrachten. Deze verdienen 1000 Quetzal  (=100 Euro)  per maand. Voorlopig nam Julio ook deze kosten voor zijn rekening.
Er zaten ongeveer 40 kinderen op school,die er gratis naar toe konden.Ze vertoonden nog wat ongedisciplineerd gedrag, maar het plezier om naar school te gaan straalde eraf.De school is verder  afhankelijk van donaties. Vandaar het plan om iets voor dit schooltje te gaan doen. Tegelijkertijd  werd Ad geïnfecteerd door dit virus en ontstond het project: AD/50. Ad zou  voor zijn 50ste  verjaardag geld  vragen en dit geld aan dit schooltje willen gaan besteden. Dit leverde een mooi bedrag van 670 Euro op. Dit bedrag kon worden aangevuld tot 1000 Euro met donaties van anderen. (Kennissen en vrienden van Loes)

     
2006
Het schooltje in 2006
De tijd heeft intussen niet stilgestaan en er is in een jaar al heel veel verbeterd aan de
situatie, zoals die in 2005 was. Er is een contact met een Pedagogische Academie in Dene-  marken. Studenten van deze Academie kunnen hun stage op dit schooltje doen en zodoende praktisch meehelpen aan de ontwikkeling van het onderwijs. Via de talenschool APPE in
Antigua kwamen er ook uit Nederland vrijwilligers en/ of stagieres werken.
De gemiddelde vrijwilliger werkt er ongeveer 3 maanden en draagt naast zijn inzet op onderwijs gebied ook vaak bij aan de materiele ontwikkeling van dit schooltje.
Bij een aantal gesprekken met Julio vertelde hij al trots dat ik verbaasd zou zijn als ik de
school nu in 2006  zou zien, maar ook dat er nog steeds een grote afhankelijkheid is van donaties.
Tijdens deze gesprekken kon ik vast de door mij meegebrachte schoolspulletjes (pennen, potloden, puntenslijpers, gummetjes,schriften, verf, kwasten,vergrootglazen en tanden- borstels) en kinderkleding overhandigen.

     
  2006                                    Speelplaats                                  In de rij voor yoghurt

Maandag 13 augustus had ik met Julio, de initiator en directeur van het schooltje afgespro- ken om samen naar Santa Maria de Jesus te gaan. Voordat we de vulkaan opreden met de auto, deden we op de markt inkopen voor de school. Op de scholen in Guatemala krijgen de kinderen iets te eten,omdat ze thuis niets,te weinig of eenzijdg eten.
In overleg met de directeur had ik vast een globale planning gemaakt mbt de besteding van de 10.000 Quetzal. nl: 3500 Q. voor leermaterialen,1500 Q. voor refacciones (eten) en 5000 voor salarissen van de leerkrachten. De twee vaste leerkrachten werken voor 1000 Q.  per maand. Veel vrijwilligers komen met geld voor het project en zetten dat om in materiele zaken, maar onderwijs zonder leerkrachten functioneert niet. Bij de markt kochten we een flinke voorraad levensmiddelen in. De rekening was meer dan 1000 Q. Met de auto vol gela- den gingen we op weg naar Santa Maria de Jesus, de zeer steile helling op en ik verbaasde me erover dat de auto dat redde. Aangekomen in het dorp zie je hier bijna iedereen in de traditionele kleding lopen. De straten zijn smal en vies. Een ezel, honden en een paard + hun uitwerpselen. Na het inslaan van een dwarsstraatje

   
2006

stoppen we voor het schooltje. De buitenmuren zijn inmiddels geel geverfd met wat bloeme tjes. De naam is: Jardin de Amor.  Met twee reuze stappen kom je binnen op de speelplaats. Vorig jaar was dat nog zanderige aarde,maar nu ligt er een cementen vloer. Inmiddels zijn er twee WC-tjes gemaakt,afgesloten met golfplaten deuren.Er is een lokaaltje bijgebouwd en dat biedt wat meer ruimte aan de kinderen dan hun vroegere lokaaltje. Dit lokaaltje is nu veranderd in een keuken. In de klas van de wat oudere kinderen zijn stoelen met lessenaar geplaatst. Het meubilair dat er vorig jaar was is verspreid over de twee andere lokaaltjes. De planken van weleer zijn verdwenen en elk kind kan nu aan een tafeltje werken.
De oudere leerlingen werken heel geconcentreerd door tijdens mijn binnenkomst,en dat is
ook nogal een verschil met vorig jaar, toen stond iedereen op en ging om me heen staan.
Bij de kleintjes is er ook wat meer discipline. Als het pauze is mogen ze op de speelplaats spelen en krijgen ze een yoghurtje. De meeste kinderen  eten het op, maar er zijn er een stuk of 12  die het later mee naar huis nemen om te delen met hun familie.
Na de pauze krijgen de oudere leerlingen les over de “futuro” en de middelste groep gaat
door met tekenen en de jongsten met rekenen.


Na het bekijken en fotograferen van het schooltje brachten Julio en ik een bezoek aan twee families. Ik was er al in 2005 ook geweest. Er stonden nu 2 stenen huisjes. In de ene vonden we een zojuist uitgebreide familie. De moeder lag in het kraambed met een baby in haar handen. Er stond alleen 1 bed , 1 stoel en een planken kast in het huisje.De 9 kinderen slapen er normaliter op de grond. Slechts een van de kinderen gaat naar school.

     

Eten is er nauwelijks en water nog minder. Er is maar eenmaal per week een mogelijkheid om aan drinkwater te komen. Gevolg dat elk kind er wat smoezelig uitziet, en de was door de oudste meisjes bij de pila gedaan moet worden.Bij de 2de familie was het stenen huis op slot en zat de hele familie in de oude hut bij een vuurtje op de grond, ter wijl al hun  kleding op de grond verspreid lag. Ook hier veel kinderen thuis. Aan een van de jongetjes werd door Julio gevraagd of hij niet naar school wilde.Hij wel, maar zijn moeder heeft liever dat hij werkt. Een jaar of 8 zal hij zijn. Ik vroeg Julio wat de kosten waren om hem financieel te steunen, zodat hij naar school zou kunnen gaan. Dat is  80 Euro om een jaar  naar de open -bare school te  gaan dus besloot ik direct hem te gaan sponsoren. Je wordt wel triest van de armoede hier.
Met  Julio heb ik verder  een aantal  afspraken gemaakt om mee te werken  aan het opzetten
van  een website, om in Neder land  te zoeken naar meer sponsoren om kinderen naar school te kunnen laten gaan en om fondsen te verwerven om het schoolproject te kunnen laten voortbestaan. Er zitten nu ruim 70 kinderen op het schooltje, maar er lopen er nog heel wat rond die vanwege de armoede niet naar school kunnen.

      
Mede namens de directeur Julio, de leerkrachten en kinderen van
Jardin de Amor, wil ik een ieder hartelijk bedanken voor de financiële
bijdrage ter ondersteuning van dit schooltje. Dank! Dank! Dank!
                                                                                  Loes Sparwer

Op mijn website en space staat meer informatie over  dit schooltje en
een inzamelingsactie voor 2007.