Tijdens deze gesprekken kon ik vast de door mij meegebrachte schoolspulletjes (pennen, potloden, puntenslijpers, gummetjes,schriften, verf, kwasten,vergrootglazen en tanden- borstels) en kinderkleding overhandigen.
2006 Speelplaats In de rij voor yoghurt
Maandag 13 augustus had ik met Julio, de initiator en directeur van het schooltje afgespro- ken om samen naar Santa Maria de Jesus te gaan. Voordat we de vulkaan opreden met de auto, deden we op de markt inkopen voor de school. Op de scholen in Guatemala krijgen de kinderen iets te eten,omdat ze thuis niets,te weinig of eenzijdg eten.
In overleg met de directeur had ik vast een globale planning gemaakt mbt de besteding van de 10.000 Quetzal. nl: 3500 Q. voor leermaterialen,1500 Q. voor refacciones (eten) en 5000 voor salarissen van de leerkrachten. De twee vaste leerkrachten werken voor 1000 Q. per maand. Veel vrijwilligers komen met geld voor het project en zetten dat om in materiele zaken, maar onderwijs zonder leerkrachten functioneert niet. Bij de markt kochten we een flinke voorraad levensmiddelen in. De rekening was meer dan 1000 Q. Met de auto vol gela- den gingen we op weg naar Santa Maria de Jesus, de zeer steile helling op en ik verbaasde me erover dat de auto dat redde. Aangekomen in het dorp zie je hier bijna iedereen in de traditionele kleding lopen. De straten zijn smal en vies. Een ezel, honden en een paard + hun uitwerpselen. Na het inslaan van een dwarsstraatje
2006
stoppen we voor het schooltje. De buitenmuren zijn inmiddels geel geverfd met wat bloeme tjes. De naam is: Jardin de Amor. Met twee reuze stappen kom je binnen op de speelplaats. Vorig jaar was dat nog zanderige aarde,maar nu ligt er een cementen vloer. Inmiddels zijn er twee WC-tjes gemaakt,afgesloten met golfplaten deuren.Er is een lokaaltje bijgebouwd en dat biedt wat meer ruimte aan de kinderen dan hun vroegere lokaaltje. Dit lokaaltje is nu veranderd in een keuken. In de klas van de wat oudere kinderen zijn stoelen met lessenaar geplaatst. Het meubilair dat er vorig jaar was is verspreid over de twee andere lokaaltjes. De planken van weleer zijn verdwenen en elk kind kan nu aan een tafeltje werken.
De oudere leerlingen werken heel geconcentreerd door tijdens mijn binnenkomst,en dat is
ook nogal een verschil met vorig jaar, toen stond iedereen op en ging om me heen staan.
Bij de kleintjes is er ook wat meer discipline. Als het pauze is mogen ze op de speelplaats spelen en krijgen ze een yoghurtje. De meeste kinderen eten het op, maar er zijn er een stuk of 12 die het later mee naar huis nemen om te delen met hun familie.
Na de pauze krijgen de oudere leerlingen les over de “futuro” en de middelste groep gaat
door met tekenen en de jongsten met rekenen.
Na het bekijken en fotograferen van het schooltje brachten Julio en ik een bezoek aan twee families. Ik was er al in 2005 ook geweest. Er stonden nu 2 stenen huisjes. In de ene vonden we een zojuist uitgebreide familie. De moeder lag in het kraambed met een baby in haar handen. Er stond alleen 1 bed , 1 stoel en een planken kast in het huisje.De 9 kinderen slapen er normaliter op de grond. Slechts een van de kinderen gaat naar school.
Eten is er nauwelijks en water nog minder. Er is maar eenmaal per week een mogelijkheid om aan drinkwater te komen. Gevolg dat elk kind er wat smoezelig uitziet, en de was door de oudste meisjes bij de pila gedaan moet worden.Bij de 2de familie was het stenen huis op slot en zat de hele familie in de oude hut bij een vuurtje op de grond, ter wijl al hun kleding op de grond verspreid lag. Ook hier veel kinderen thuis. Aan een van de jongetjes werd door Julio gevraagd of hij niet naar school wilde.Hij wel, maar zijn moeder heeft liever dat hij werkt. Een jaar of 8 zal hij zijn. Ik vroeg Julio wat de kosten waren om hem financieel te steunen, zodat hij naar school zou kunnen gaan. Dat is 80 Euro om een jaar naar de open -bare school te gaan dus besloot ik direct hem te gaan sponsoren. Je wordt wel triest van de armoede hier.
Met Julio heb ik verder een aantal afspraken gemaakt om mee te werken aan het opzetten
van een website, om in Neder land te zoeken naar meer sponsoren om kinderen naar school te kunnen laten gaan en om fondsen te verwerven om het schoolproject te kunnen laten voortbestaan. Er zitten nu ruim 70 kinderen op het schooltje, maar er lopen er nog heel wat rond die vanwege de armoede niet naar school kunnen.
Mede namens de directeur Julio, de leerkrachten en kinderen van
Jardin de Amor, wil ik een ieder hartelijk bedanken voor de financiële
bijdrage ter ondersteuning van dit schooltje. Dank! Dank! Dank!
Loes Sparwer
Op mijn website en space staat meer informatie over dit schooltje en
een inzamelingsactie voor 2007.
|