|
Punta Gorda Punta Gorda Punta Gorda
FEITEN: 
Belize is een klein land, grenzend aan Guatemala en Mexico. Er wonen ongeveer 267.000
mensen.Voor 1981 heette het BritsHonduras en was vanaf 1850 een kolonie van Groot-Brit
tannië.Sinds 1981 is het een zelfstandige staat, maar tot op heden zijn de Britse invloeden
merkbaar in de wetgeving en de voertaal (Engels).
Guatemala maakt al jaren aanspraak op het zuidelijk deel van Belize en probeert dit gebied
los te weken.Met name het uitbreiden van de kustlijn aan de Caraïbische kant is van econo
misch belang voor Guatemala.In het zuidelijk deel van Belize wonen Indianen,die in het ver
leden uit Guatemala zijn gekomen, of gevlucht. Zij vormen ongeveer 10% van de totale be-volking van Belize. Hun taal is het Kekchi en een beetje Mopan.
De grootste bevolkingsgroep is de Mestiezen 48.7%; daarna de Creolen, met 24.9%; dan
de Garifuna's;en de rest 9.7%. Een derde van de bevolking leeft onder de armoede -grens.
Ongeveer de helft van de bevolking is Katholiek; 27% is Protestants.
|
|
ECONOMIE: 
De meeste werkgelegenheid is te vinden in de
diensten-sector ( 55%).Daarna volgt de agrari
sche sector met 27% en dan de industrie met
18%. M.n. het toerisme is van groot belang.
NATUURLIJKE GESTELDHEID: Belize is in 't
Noorden vlak en moerassig,de zgn wetlands.
Voor de kust liggen de Cayes te midden van koraalriffen. In het Zuiden liggen lage bergen
(de Maya- Mountains).
WEER & KLIMAAT: Belize heeft een vochtig /
tropisch klimaat, met een droge en natte tijd.
Belize ligt in de zone van de hurricanes en
wordt vaak geteisterd door overstromingen.
|
NATIONALE SYMBOLEN:
De nationale bloem is de Zwarte Orchidee,
(Encyclia Cochleatum),die groeit en bloeit
het hele jaar door op bomen in het regen-
woud. De nationale boom is de mahonie-
boom ( Swietenia Macrophilla) een echte woudreus.De mahonieboom staat ook in het wapen van Belize afgebeeld.
|
De nationale vogel is de toekan ( Ramphas-
tos Solfurantus ) en het nationale dier is de
tapir(Tapirello Bairdii),het grootste zoogdier
van Tropisch Amerika,
|
|
|
REISVERSLAG BELIZE: 2003 
|
Doel van de reis was "Belize -Lodge", een nieuwe Eco-Lodge in Belize, die eind 2003 zal
gaan draaien en waar naar verwachting veel jungle te genieten valt. Paolo heeft daar een
baan en is een weekje naar Antigua geweest. Samen reizen we naar Belize.
Vanuit Antigua - Guatemala is het ongeveer een dag reizen om in Belize te komen. De spe-
ciale bus vanuit Guatemala - City doet er 5 tot 7 uur over naar Puerto Barrios. Van daaruit
gaat er 2 x per dag een boot naar Punta Gorda , een havenstadje, in het Zuiden van Belize.
Het is wel een gedoe om de zeegrens te passeren.Eerst moet je je uit laten schrijven bij de
immigratiedienst van Guatemala. Je mag pas aan boord als jenaam wordt opgenoemd.Na
een uur varen in een boot, die keihard op de golven beukte en je hoofd zowat van je romp
scheidde, bereikten we Punta Gorda. Weer wachten tot je naam opgenoemd werd om van
boord te kunnen,visum halen en een strenge bagagecontrole.Je voelde al dadelijk de hitte.
De bus naar Belize - Lodge liet nog twee uur op zich wachten. We besloten te wachten op
een bankje in het driehoekige parkje.Punta Gorda is een rommelig en armoedig stadje. We
zijn er bijna de enige blanken en kregen veel bekijks. Eindelijk kwam debus! Paolo maakte
een praatje met de buschauffeur. Ze kennen elkaar nog van een voetbalwedstrijdje.Na een
uur rijden bereikten we de Lodge. Ik mocht in een soort luxe bungalow op palen logeren,In
dian Creek Lodge, met uitzicht over het gebied en de jungle in de verte. Verder een meer in
aanleg en een airstrip. Het stikt hier van de vogeltjes, padden,hagedissen,kikkers, slangen.
's Avonds zag je allerlei kleine lichtjes,dat waren vuurvliegjes. Om 10 uur gaat het agregaat
uit en is het pikke-donker.De volgende dag werd ik gewekt door het gezang van de vogels.
Een groot aantal Indianen, de meesten waren op de fiets gekomen, gingen aan het werk.
Onkruid wieden met een kapmes, paden hakken door de jungle en paden verstevigen met
stenen. In de namiddag vielen zware tropische regenbuien.
Het terrein van de Lodge is erg uitgebreid.Waar ik zit heet Indian Creek Lodge,daar wordt
de vegetatie laag gehouden.Er staan bananen-bomen, mangobomen en wat verder liggen
citrusplantages achter een meer.In het meer zijn aalscholvers en reigers te zien.
Paolo geeft me een rondleiding. Onderweg zien we 5 herten en veel verschillende soorten
vogels,vlinders,enkele slangen en sporen van een ocelot. Het gebied is ruig en vooral het
jungle gedeelte erg leuk.Veel plantensoorten die kriskras door elkaargroeien en waar ook
geen doorkomen aan is.
Paolo laat trots het vers gehakte pad naar de rivier (de Golden Stream) zien. Zoveel hage
dissen en kraaghagedissen het kan niet op!!!!
Bij de rivier is een plek waar tapirs komen drinken,er zitten vaak apen en de jaguar schijnt
ook in de buurt te zitten.De ceiba, bromelia's en orchideeën vervolmaken het geheel. Het
water van de rivier stroomt snel. Per kano kun je in 3 uur naar 't Jungle -kamp varen. Daar
staan een aantal boomhutten waar je verblijven kunt. Alleen het weer zit niet erg mee. Het
regent pijpestelen en daarom zien we af van een kano-tocht. 
De jungle hier is secundair en heeft een grote biodiversiteit.' t is net een paradijs.Mark,een
manager van dit project heeft in zijn cabine visite gekregen van een stel schorpioenen.De
daken zijn hier van palmbladeren en dit vinden de schorpioenen een prettige schuilplaats.
Datze af en toe over de grond van je cabine schuiven is mogelijk daar moet je dus alert op
zijn. Ik heb meer last van de vele muggen en een op een wesp lijkende, nare steekvlieg, de
doktersvlieg. Deze vlieg heeft een leeg middenstuk, dat ie vol komt tanken met mijn bloed.
De Indianen in de buurt wonen in eenvoudige huizen van planken en daken van golfplaat
of palmblad.De meeste gezinnen tellen wel 10 kinderen.Ze hebben geen electriciteit en de
erven zijn in de regentijd tamelijk blubberig. De ecolodge verschaft aan velen van hen een
betaalde baan.Het enige vermaak, dat ze hier hebben,zijn de onderlinge sportwedstrijdjes
tegen Indianen van de andere dorpen. De pick-up van de Lodge haalt de mensen dan in 't
weekend op en brengt ze naar een afgesproken plek.Daar wordt dan gevoetbald of volley
bal gespeeld. Meestal is er ruim publiek en de sfeer prima.
De doorgaande weg van Punta Gorda naar Belize-City bestaat deels uit een met stenen ver
harde weg, waar je beslist niet hard op kunt rijden.De bruggetjes worden gevormd door de
planken over de vele kleine riviertjes. Er is opvallend weinig verkeer.
De weg is ook niet verlicht.Tegenover de Lodge,op een afstand van 0,5 km,ligt het complex
met de Maya-ruïnes van Nim Li Punit (Big Hat),een mysterieus religieus centrum. We beslo-
ten er een bezoek aan brengen. Bergop in de volle zon, bij een temperatuur van 30 graden
C.,dat viel niet mee. De Maya-ruïnes bestaan uit grote hopen stenen,met gras begroeid.Het
stamt uit de Late Klassieke Maya-periode .
Dit complex is pas in 1976 ontdekt en vanaf 1983 toegankelijk gemaakt.Er zijn 3 plaza's en
een met authentieke stenen gerestaureerde balzaal.Deze zaal en een serie graftomben vor
men de hoogtepunten. Het uitzicht vanaf de berg is mooi, de kustvlakte, de jungle en met
name de eco-lodge kun je goed zien liggen. Het hele complex is tamelijk over woekerd en
erg slecht onderhouden. Bij de bosbrand vorig jaar zijn wat woudreuzen geblakerd en om
gevallen, dit stuk zag er wat mistroostig uit.Het stikte er van de muggen en vlinders. Ook
kwamen we hier een gif -groene slang tegen, die niet op de foto wilde.
Nim Li Punit heeft een goed ingericht bezoekerscentrum,met duidelijke uitleg over de Ma
ya- geschiedenis. Het staat bekend vanwege de aanwezigheid van de grootste stellae uit
de Maya -cultuur. Deze wordt tentoongesteld in het bezoekers-centrum.Verder staat hier
een steen met daarop 3 figuren en Mayatekens,waar de ecolodge een replica van heeft.
Vanwege de enorme hoofdtooi van de figuur op de steen is dit centrum Nim LiPunit (Big
Hat) genoemd. Er komen wel toeristen,getuige 't gastenboek, maar als wij er zijn, zijn we
echt de enige bezoekers.
Na een week genieten van het natuurschoon,wordt het tijd om terug te keren naar Guate-
mala.Een laatste rondje nog met de pickup over het terrein van de ecolodge en afscheid
nemen van de aardige mensen die er werken.Met de truck van de ecolodge wordt ik naar
PuntaGorda gebracht en met de jungle nog op mijn netvlies en in het bezit van ongeveer
400 muggenbulten keer ik terug naar Guatemala. 
Op internet ben ik de volgende informatielinks m.b.t. Belize tegengekomen:
FOTO'S VAN HET JUNGLE-CAMP VAN BELIZE ECOLODGE 2003
Copyright Belize Lodge JUNGLE-CAMP VAN BELIZE ECOLODGE 2004
|