GUATEMALA 2002
 Weer terug in Antigua, met de Arc,de kleine straatjes en de waterauto.
Met uitzicht op de vulkanen, in het regen-seizoen niet altijd een even helder beeld.Antigua voelt als thuis zijn.
|
|
|
|
|
|
Ik begon weer met Spaanse lessen bij mijn favoriete school:APPE en
participeerde in een groot aantal excursies. Het doel van mijn bezoek
dit keer was om veel materiaal over vrijwilligerswerk in Guatemala te
verzamelen en projecten te bezoeken.
PACAYA
Een favoriete excursie in Antigua is het beklimmen van de Pacaya.Sommigen
willen graag alle vulkanen in de buurt beklimmen, maar de Pacaya blijft de nr.1
Mijn zonen, Paolo en Sergio, bezochten Antigua in september 2003 en ook zij
deden de tocht naar de top van de Pacaya. Eerst wordt je met een busje naar
de Pacaya gereden en begint de klim. Vanwege het berovingsgevaar gaat dat
onder de hoede van de politie. Als je zonder gaat, dan wordt je zeker beroofd!
En dan, surprise, surprise blijk je niet de enige te zijn die gaat klimmen. Soms
barst het er van de mensen en loop je in file naar boven. Het weer varieert er
sterk van heet naar ijskoud en van droog tot regenachtig.Je moet op alle weer
voorbereid zijn.Het laatste stuk van de klim is zwaar, vanwege het vulkaanzand,
een stap vooruit , drie terug zakkend. Met mijn zwakke knieen dus beter niet te
doen.De krater van de Pacaya is meestal in stoomwolken gehuld en niet goed
zichtbaar. Maar het uitzicht vergoedt veel. Het is een mooie excursie!
Hermano Pedro Hospital + Kerk San Francisco
Omdat de Paus gepland had Guatemala in juli 2002 te bezoeken ,om
Hermano Pedro heilig te verklaren en tot Sint te benoemen, stond heel
Guatemala op zijn kop.
Ieder stadje werd versierd met geel en wit plastic en afbeeldingen van
de Paus en Hermano Pedro.In Antigua werd ook een processie met de
beide figuren gehouden. Ook de kranten stonden bol met nieuws over
deze speciale happening.
Tijdens mijn verblijf in juli and augustus was Hermano Pedro" the talk
of the town". En omdat hij nu tot Sint verklaard is zullen meer mensen
Antigua willen gaan bezoeken om te bidden en te smeken bij zijn graf-
tombe of meer van hem te weten te komen in het museum in de San
Francisco-Kerk.Sommige mensen geloven bijv. dat hij kanker weg kan
nemen. In de Kerk is een plek waar vele bedankjes aan zijn adres, van
mensen die door Hermano Pedro zijn geholpen, zijn opgehangen. 
Tombe Bedankjes San Francisco
Reizen met de Chickenbus is altijd een avontuur, maar tegelijkertijd is
het ook een goedkope manier van reizen.
Met school gingen we naar San Antonio Agua de Caliente en de hele
bus zat afgeladen met studenten van onze school. In San Antonio
bezochten we de vrouwencooperatie,die samen allerlei stoffen weven
en verkopen. Daarnaast ontvangen ze toeristen en leggen uit hoe ze
hun kleding maken en welke traditionele kledingsrituelen er zijn.Daarna
wordt er een fictieve trouwpartij in traditionele kleding gehouden.
Tenslotte serveren ze een typisch gerecht van de streek: Pepian met
tortillas. 
Een andere excursie ging naar het Koffiemuseum (Casa Ko jom) in
Jocotenango. Naast een rondleiding over alles wat met het verbouwen
van koffie te maken heeft, kregen we ook een rondleiding in het muziek-
museum, waar allerlei muziekinstrumenten uit de geschiedenis van de
Maya's en Guatemala zichtbaar zijn en soms ook hoorbaar. Verder was
een groot aantal kostuums en speciale voorwerpen te zien.
Een weekend gingen we met zijn vieren naar het meer van Atitlan, met
de special bus. Toen we in Solola aankwamen, kon de bus niet verder.
Een gigantische optocht vulde twee hoofdstraten van Solola en er was
geen doorkomen aan. We moesten naar de markt lopen om daar met
een Chickenbus de tocht naar Panajanel te vervolgen.
De optocht bestond uit een presentatie van alle mogelijke scholen uit
de omgeving van Solola.Het was een drukte van belang met muziek en
veel publiek. De kans om mensen te fotograferen.
De Chickenbus was mudvol en op een bil op de voorste bank over de
kronkelwegen rijden in de bergen was niet echt een pretje.
In Panajachel bezochten we allereerst het internetcafe om daarna per
boot naar Santa Cruz over te steken. Het meer was onstuimig en het
water spatte aan alle kanten de boot in. Gevolg: drijfnat.
Gelukkig konden we in het eerste beste hotel twee kamers krijgen en
besloten we er verder een relaxed dagje in de zon van te maken.
De kolibris vlogen constant naar de rode bloemen in de hoteltuin op
ongeveer een meter afstand kon ik ze observeren.Ze pikten gaatjes in
de bloemen en zogen er de honing uit. Moeilijk te fotograferen!!
's Avonds gingen we barbequen en uit veiligheid bestelde ik maar een
veggieburger.Tijdens de bbq begon het te gieten,maar wij hadden een
goed droge plek. Na een wodka-song met wodka waren er wat acts en
gitaarmuziek om de sfeer te verhogen.'s Nachts werd ik ziek en na 15x
naar het toilet was mijn enige wens nog: snel terug naar Antigua.
Met veel mazzel kon ik de volgende ochtend per shuttle terug om 1 uur.
Na drie dagen was het leed pas geleden.
|
|
SANTIAGO ZAMORA 2002
Een van de leukste excursies die ik deed vond ik die naar het vrouwen collectief in Santiago Zamora met een Pickup. Doel de Indianen van dit dorp ontmoeten en te ervaren hoe hun dagelijks leven er uitziet.
|
We startten met
een wandeling in
de omgeving.Ze
vertelden ons de legende/geschie denis van hun volk en het miserabele leven op de koffie-plantages
|
We mochten alles aan ze vragen wat we maar wilden weten.Na de tocht in het veld gingen we naar het dorp.
|
|
We mochten ongegeneerd alles
en iedereen fotograferen.
|
|
Het dorp zelf is heel eenvoudig.De huizen zijn opgetrokken van grote stenen. In het centrum staat een kerk, een school en een centrale was-plaats. Het was er heel heet, zo hoog in de bergen en de enige schaduw was te vinden onder het afdak van de wasplaats.In 'n brandende hitte liepen we naar de huizen van de vrouwen. Ze vertelden een hoop over hun textielwerk, hun medicinale kruiden en vlechtwerk. Ze lieten ons zien hoe zij tortilla's maken en koffiemalen.Tot slot kregen we warme tortilla's met wilde spinazie en heerlijke verse koffie. Toen de pickup ons kwam ophalen namen ze heel hartelijk afscheid. Het was een heel instructieve excursie en ik heb er veel van opgestoken.! Een aanrader!!!
|
|
|
De Kerst 2002 en de jaarwisseling 02 / 03 bracht ik mijn vijfde bezoek aan
Guatemala met als standplaats Antigua.
Plaatsen die ik ditmaal bezocht zijn:
 Rodeo (willekeurig uitgezocht)
|
|
|
|
SAN JUAN DE OBISPO
De laatste week van december is een soort feestweek in San Juan del
Obispo.O.a. is er het naamfeest van San Juan zelf. Het hele dorp loopt
dan dansend en verkleed door de straten of is toeschouwer. Het doet
een beetje aan carnaval denken. 's Avonds tot besluit, van acht tot een,
een openlucht disco op het kerkplein met naast moderne latinpop ook
marimba-muziek live. Eettentjes en wat barretjes erom heen maken de
feestvreugde compleet.En natuurlijk tot besluit vuurwerk!!
Een ander hoogtepunt in de feestweek is de grote processie, die hier
jaarlijks op de laatste zondag van het jaar wordt gehouden.De hele dag
werken de dorpelingen aan hun alfombra's.Om vier uur komt dan vanuit
de kerk de processie op gang.Het gevaarte met de Maagd Maria wordt
door meer dan 20 mensen het hele dorp door getorst en eindigt boven
in het dorp op de berg. Er is dan nog een toneelstuk en weer vuurwerk
en ook El Toro ( iemand met vuurwerk op zijn hoofd die dwars door het
publiek loopt).Om vier uur 's nachts zakt de processie dan weer af naar
de kerk.
De Kerstnacht in Guatemala is te vergelijken met de Oudejaarsviering in
Nederland. 's Avonds gaat men eerst naar de mis en daarna worden de
traditionele Tamales gegeten. Om 12 uur 's nachts is er gigantisch veel
vuurwerk en daarna wordt het op een zuipen gezet. Op de Eerste Kerst-
dag (de Tweedebestaat hier niet) zie je soms de dronkaards slapend op
straat liggen en niemand die zich eraan schijnt te storen.
In San Juan gaan ze op met Kerst 's morgens langs de huizen met een
babypop,die het kindje Jesus moet voorstellen en halen dan geld op.
Een traditie in San Juan is dat er in ieder huis een kerststalletje wordt in
gericht. Een andere traditie is dat het kindje Jesus stiekem wordt wegge
haald en als het wordt teruggegeven er een beloning volgt,(cadeautje of
een feest).
RODEO
Samen met Mieke ging ik op de bonnefooi naar Rodeo.Simpel een plaats op de
kaart geprikt en dan met de Chickenbus er heen.Een onbekend dorp op 15 km
van Escuintla. Weg van de geijkte toeristenpaden, gewoon een dorp bezoeken.
Toen we uit Antigua vertrokken stond de Agua goed onder stoom en kwamen
er grote rookpluimen uit. In Rodeo konden we meemaken,nu vanaf een andere
kant, hoe actief deze vulkaan was. Af en toe knalde hij zowat uit elkaar, gaf een
grote plof waar iedereen van schrok en nieuwe rookpluimen. De mensen in
Rodeo gaan er niet voor op de vlucht, maar geloven heilig dat het lava niet hun
kant zal uitkomen. (Net als iedereen in Guatemala denkt: het gaat altijd naar de
andere kant! )
Het dorp bestond uit een doorgaande weg en drie zijstraten. Wegen van zand
met keien en alleraardigste mensen,die graag een praatje wilden maken,huizen
met daken van golfplaat en kindertjes die graag op de foto wilden.
Een landelijke omgeving met uitzicht over bergtoppen,het ligt dus aardig hoog.
De meeste mensen werken op de naburige Finca.Plotseling is het hele dorp in
rook gehuld. De maisresten worden op het veld afgebrand.
Het is leuk eens in een dorp te zijn waar het leven zijn gewone loop heeft en
waar geen toeristen komen. Fietsen is hier een crime. Het zand en keienpad
zit vol diepe kuilen en loopt ook deels steil omhoog. Toch wordt er gefietst.
We komen bij een huis waar de was 30 meter lang over een hek van prikkel
draad is uitgehangen. En dan te bedenken dat dat op de hand gewassen is!
Het vervoer terug naar Antigua laat op zich wachten. Als de bus na een uur
aankomt rijden zit hij al redelijk vol. En met ons en de dorpelingen erbij over-
vol.Laat die dikke maar eerst instappen zegt de buschauffeur tegen mij. Dat
doe ik dan maar want als je niet luistert laten ze je zo staan.
De hele terugweg hangen we ingeklemd tussen de menigte in de bus, maar
komen weer heelhuids in Antigua aan. Een leuke dag.
LAGO AMATITLAN 
Weer prikken en wegwezen! Ook nu weer in de ban van de vulkaan. Er hangen grote
zwarte rookwolken vandaag.Een beetje onheilspellend.Gisteravond was er een vuur
bal bovenop de vulkaan zichtbaar en zijn er drie dorpjes geevacueerd. Je merkt dat
je ongemerkt de vulkaan dagelijks in de gaten houdt en ook dat je gedurende de trip
naar Amatitlan deze steeds blijft observeren.Eerst rijden we naar Guatemala-City en
moeten dan overstappen in de bus naar Amatitlan. Vanwege met name de verkeers-
drukte in Guatemala-City zijn we meer dan 2 uur onderweg. Maar het blijkt de moeite
meer dan waard!Een echt Guatemalteeks stadje met een centraal gelegen park, geen
toeristen en alleen maar autochtonen,leuke winkeltjes, een supermarkt en een markt.
We lunchen in een hamburgertent en wandelen dan naar het meer.Dit meer is vooral
in trek bij de Guatemalteken zelf. Het is geen vakantie en dus is het er heel stilletjes.
Het stikt er van de eettentjes met vis op de bbq. Natuurlijk worden we naar de boot
jes gelokt ,en gaan met zijn tweëen in een grote boot 45 minuten varen op het meer.
Het meer zelf is een beetje woest. 't Is heerlijk rustig op het water, bijna geen andere
boten. Op sommige plekken komt er heet water in het het meer en zie je er de stoom
vanaf komen. Lekker warm zwemwater, want het water heeft het hele jaar door een
aangename temperatuur.We passeren een kabelbaan,die hoog de bergen in gaat en
een echt kasteel.We komen bij een soort altaar waarheen iedere 4mei een bedevaart
wordt gehouden en iedereen per boot dan de openlucht - mis ,vanaf het water mee
kan maken.
We genieten echt van ons boottripje.Na afloop wandelen we richting van Amatit-
lan. Er staat onderweg een Aziatisch uitziend gebouw. Intrigerend.
Aan de oever van het riviertje ervoor is een echte krottenwijk, met kleine hutjes
van golfplaat. Ongewassen kinderen spelen er in de modder en ik raak verzeild
in een groepje opdringerige mannen,die graag geld van me willen.Mieke bevrijdt
me snel en we lopen snel door naar de bus.Onderweg komen we nog langs een
winkel met bruidsjurken.Mieke wil van alles weten en gaat naar binnen. En ik zie
me daar toch een prachtige lila bruidsjurk.........................alleen nog even wachten
op de bruidegom !!!.
De terugtocht verloopt vlekkeloos en sneller als de heenweg,omdat we niet naar
het centrum van Guatemala-city doorrijden, maar al eerder een bus naar Antigua
kunnen pakken.
KONINGINNEDAG 2003 IN GUATEMALA 
De Nederlandse kolonie in Guatemala kon er voor kiezen een receptie van
de Nederlandse Ambassade in het Princesse Hotel in Guatemala-City bij
te wonen, of zelf een Oranjefeest organiseren. In Antigua besloot men het
feest bij de Monoloco te gaan vieren.Met 15 studenten van Appe besloten
we naar de receptie te gaan. Een deftige boel met onze ambassadeur en
die van andere landen, mensen der Guatemalteekse regering en diverse
bobo's van Nederlandse makelij. Contrast in kleding en leeftijd. Maar best
interessant om contacten op te doen.De Nederlandse Ambassade zorgde
voor specifieke Nederlandse hapjes als: haring, bitterballen en kaas.
Verder kon je ook nog zuurkool en hutspot nuttigen.Aan drank geen gebrek.
Iedereen heeft zich prima vermaakt. Na 3 uur eten/praten/drinken konden
we tevreden terug naar Antigua.
Het deed me herinneren aan de Nieuwjaarsreceptie van de Ambassadeur
in 2001, toen we ook te gast waren met de Appe-studenten.Toen werd dit
in het huis van Ambassadeur Pieper gehouden en konden we eveneens
genieten van een varkentje aan het spit in zijn tuin, volop drank en vooral
ook volop kunst, aanwezig in het pand.
